Rev. Jewel Bautista Tumaliuan is programmadirecteur bij de Onafhankelijke Filippijnse Kerk (Iglesia Filipina Independiente; IFI), één van de kerken waar de oudkatholieke kerk in eenheid van communie mee is. Afgelopen herfst heeft een delegatie van de oudkatholieke kerk de Filippijnen bezocht om te vieren dat het concordaat tussen ons zestig jaar bestaat. Bij deze gelegenheid heeft Francine Maessen, afgevaardigde van het internationale diaconaat Missie St. Paulus, met rev. Jewel Tumaliuan gesproken over de diaconale projecten van de IFI.
Wat voor werk doe je als programmadirecteur?
‘Als programmadirecteur zie ik erop toe dat alle projecten van onze nationale kerk zorgvuldig uitgevoerd worden. Voor deze projecten werken we met allerlei verschillende bisdommen samen en dat moet allemaal in goede banen geleid worden. Ook werken we internationaal samen met andere kerken.’
Wat voor programma’s en projecten hebben jullie?
‘Op dit moment hebben we zeven grote projecten lopen.
De eerste is een programma tegen de seksuele exploitatie van kinderen. Dat is een groot probleem in de Filippijnen, vooral online. In ons project proberen we hier kinderen weerbaar tegen te maken.
Een ander project gericht op kinderen is Eskulayan, die onder andere financieel wordt gesteund door Missie St. Paulus. Het woord ‘eskulayan’ is samengesteld uit twee Tagalog woorden: ‘eskwela’, wat school betekent, en ‘kamalayan’, wat bewustzijn betekent. Dus Eskulayan is de school van bewustzijn, en het is een school voor de armste wijken waar we leerlingen opvangen die geen toegang hebben tot het reguliere onderwijs. Ze leren daar lezen, schrijven, rekenen, én hun mensenrechten.
Daarnaast hebben het Workers Assistance Program, de WAP. Arbeiders in de Filippijnen verdienen heel weinig want het minimumloon is veel te laag. We organiseren forums voor de arbeiders zodat het duidelijk wordt welke problemen er bij hen spelen. De IFI is ontstaan vanuit een vakbond, wij zijn echt een arbeiderskerk, dus solidariteit met hen is voor ons heel belangrijk.
We hebben ook een noodhulpproject waarmee we snel kunnen reageren na grote calamiteiten. Bijvoorbeeld als er een tyfoon is geweest, dan gaan we rijst uitdelen. Recent zijn een aantal van onze bisdommen hard geraakt door een tyfoon. Huizen en boerderijen zijn verwoest, en dat betekent voor die mensen ook dat ze geen opbrengst van hun land gaan hebben. Bisdommen kunnen noodhulp aanvragen bij het nationale kantoor en dan krijgen ze direct een budget of noodgoederen.
Voor de inheemse gemeenschappen hebben we ook het project Abundant Life and Care for Creation. Dit focust op de rechten van inheemse mensen en lokale natuur. De eerste fase van dit project is net afgerond dus we zijn nu bezig met de voorbereidingen voor de volgende fase. We werken samen met het Mangyanvolk in Mindoro. We leren zowel hen over hun eigen rechten, hun mensenrechten en hun landrechten. Zo kunnen ze voor zichzelf opstaan wanneer hun land bedreigd wordt. We zien bijvoorbeeld vaak dat mijnbouwbedrijven hun grond af willen pakken. Het leger beschermt dan de bedrijven in plaats van de lokale bewoners. Er is wel een wet die de lokale bewoners zou moeten beschermen, de IPRA, maar die wet wordt eigenlijk niet geïmplementeerd.
Dan hebben we nog het Eco Justice Farm Project, die zich richt op de ecologische crisis. Dit project wordt eigenlijk geleid door de jongeren in onze kerk en wordt gesteund door de Evangelical Lutheran Church in Noord-Duitsland. We hebben vijf plekken waar dit project loopt, in verschillende bisdommen. Het seminarie waar we nu zijn is ook één van deze locaties. Jongeren leren hier traditioneel tuinieren en landbouw bedrijven. Ze gebruiken geen chemicaliën, pesticiden en plastic. Ook hier zijn de tyfoons weer de grootste uitdaging: door overstromingen of harde wind kunnen de planten verwoest raken en dan is er geen oogst.
Het laatste project is een uitwisseling met de Church of Sweden. Het ene jaar komen er zes jongeren van hen voor drie maanden bij ons op bezoek, het andere jaar gaan er zes Filippijnse jongeren naar Zweden. Met de Zweedse kerk hebben we ook een concordaat, dus dit is voor ons echt een manier om die verbinding tot uiting te brengen. Het gaat om culturele en geloofsuitwisselingen, dus de jongeren duiken echt in elkaars samenlevingen. Volgend jaar gaat er weer een groep van onze jongeren naar Zweden, maar de vorige keer deed de Zweedse ambassade heel moeilijk over onze visa. We hopen dat dat dit jaar beter gaat. ‘
Wat een hoop projecten!
‘Ja, en daarnaast doen we ook nog belangenbehartiging! Zo hebben we nu bijvoorbeeld de Aldeem Yañez Movement. Aldeem is een vooraanstaand lid van onze kerk. Hij was heel betrokken, ook als mensenrechtenactivist, en toen is hij met valse beschuldigingen gearresteerd en veroordeeld door onze overheid. Toen is er iets historisch gebeurd: hij stond op het punt om tot diaken gewijd te worden, en toen hebben we de wijding gewoon in de gevangenis gedaan. Met onze Obispo Maximo [de hoogste bisschop van de IFI], een hele hoop andere bisschoppen, een paar zelfs uit het buitenland! Ook zijn medegevangenen waren erbij, en zij zijn nu zijn gemeente.
Aldeem is ook componist en in de gevangenis heeft hij muziek geschreven. Daar hebben we een liedbundel van gemaakt en die verkopen we nu om geld in te zamelen voor zijn juridische kosten. We zijn heel trots op hem en op het werk wat hij doet ter verdediging van mensenrechten. Dit is wel een realiteit waar we mee leven. In de Filippijnen, als je met mensenrechten of ontwikkelingswerk bezig bent, heb je een doelwit op je rug.’
Maar dat werk doe jij ook. Ben jij dan niet ook een doelwit?
‘Dat weet ik niet. We zullen zien. Ik doe gewoon mijn missie, mijn werk. Dit is mijn roeping.
Als onze projecten worden benaderd vanuit mensenrechten. Dat is ook een expressie van de profetische roeping van onze kerk. We willen niet alleen binnen onze eigen vier muren kerk zijn, maar ook daarbuiten. Het verkondigen van het evangelie is ook het verkondigen van rechtvaardigheid, vrede en gelijkheid. Daarom zijn onze projecten ook nooit exclusief maar altijd inclusief, en gericht op de meest kwetsbaren. De mensen die verwaarloosd worden door onze overheid.’
Met hoeveel mensen werken jullie hieraan?
‘Bij mij op kantoor zitten we met vijf mensen. Naast het overkoepelende werk hebben we allemaal een paar projecten die we coördineren. Zelf leid ik het Abundant Life and Care for Creation Project en de jongerenuitwisseling. Daarnaast moet ik als programmadirecteur ook monitoren dat de andere projecten goed gaan. En we werken natuurlijk met heel veel mensen samen, in de bisdommen, met vrijwilligers, met andere kerken.’
Wat kunnen Europese kerken doen om jullie te ondersteunen?
‘De ondersteuning van partners uit het buitenland is heel belangrijk voor ons. We spreken ons uit over wat er gebeurt in onze samenleving maar de tegenkrachten zijn sterk. We hopen dat onze schreeuw, ons standpunt, gehoord wordt door de overheid. De ondersteuning, ook financieel, van internationale partners is ontzettend belangrijk om onze diaconale projecten voort te kunnen blijven zetten.’
Wilt u vaste donateur van Missie Sint Paulus worden? Dat kan:
